Het Uur van de Wolf
NPO ontdekknop

Het Uur van de Wolf

Verrassende documentaires over kunst en cultuur

Donderdag | 23:00 | NPO 2

Over Het Uur van de Wolf

Televisieprogramma waarin voor iedere denkbare kunstzinnige discipline ruimte en aandacht wordt gereserveerd. Soms voor een klein publiek van liefhebbers, maar altijd om te laten zien dat kunst veel spannender, aantrekkelijker en leuker is dan doorgaans wordt aangenomen.

Gemist

Gids

NPO 2 logo

De vier winters van Theo van den...

2 jun 2016, 22:55 uur
NPO 2 meer informatie icoon
Nederlands meest spraakmakende striptekenaar, Theo van den Boogaard, heeft nooit een onderwerp geschuwd. Vrije seks, popmuziek, drugsgebruik en homoseksualiteit heeft hij jarenlang op humoristische wijze en in veel verschillende stijlen getekend. Nu durft hij voor het eerst zijn jongensdroom te vervullen: het illustreren en zingen van 'Four Winters in a Row'. Het persoonlijke lied dat hij op zijn zevenentwintigste schreef, over een man in zijn eindeloze zoektocht naar geluk, blijkt nog steeds actueel. Theo van den Boogaard stond begin jaren zeventig met zijn taboedoorbrekende serie 'Ans en Hans krijgen de kans' in Hitweek en later Aloha aan de wieg van de seksuele revolutie. Zijn Sjef van Oekel-strips, in samenwerking met Wim T. Schippers, oogsten ook in het buitenland nog steeds groot succes. Van den Boogaard bewijst zich daarin als meester van de Klare Lijn, de door Hergé (Kuifje) bedachte tekenstijl waarin de kunst van het vereenvoudigen voorop staat. Vooral sinds een chemobehandeling moet hij vanwege zenuwpijn in zijn hand echter steeds meer concessies doen aan de strakheid van zijn lijnen en bezint hij zich op zijn creatieve toekomst. Hoewel hij het tekenen met de kroontjespen niet kan laten - 'Het is gewoon te leuk!' - gebruikt hij steeds vaker ook lossere stijlen, zoals in Bob Dylan Illustrated. De nummers van Dylan die hij daarin van tekeningen voorzag, nam hij ook op, want eigenlijk zou hij net zo lief zanger zijn. En nu zingt hij voor het eerst zijn eigen tekst. Zal dit dan wellicht zijn creatieve toekomst worden of dient de volgende winter zich aan in het huis aan de Amsterdamse gracht?

NPO 2 logo

Mavis!

9 jun 2016, 22:55 uur
NPO 2 meer informatie icoon
'Ik probeer liefde en muziek bij de mensen te brengen.' Het is een simpele opdracht die de inmiddels 76-jarige zangeres Mavis Staples zichzelf heeft gesteld. En ze doet dit met grote overtuigingskracht en ongekende energie. Te zien is hoe Staples nog altijd op tournee gaat en hoeveel plezier ze beleeft aan optreden. Grootheden als Prince, Bonnie Raitt en Bob Dylan vertellen hoe ze geïnspireerd raakten door de lage en ruige stem van Mavis. En zijzelf onthult dat Dylan haar zelfs ten huwelijk heeft gevraagd. Mavis Staples groeit op in Chicago, met buurjongens als Sam Cooke en Curtis Mayfield. Ze debuteert op jonge leeftijd in de gospelgroep The Staple Singers, die door haar vader Roebuck 'Pops' Staples geleid wordt en waarin ook haar zussen en broer (in wisselende samenstelling) zingen. Direct nadat ze van de middelbare school komt, gaat de groep op tournee. Ze vermengen gospel en blues, later gaan ze ook soul, folk en pop zingen. Mavis! zit vol prachtig archiefmateriaal, dat duidelijk maakt hoe belangrijk de groep is in de jaren zestig, als ze de soundtrack vertolken van de burgerrechtenbeweging. Martin Luther Kings favoriete lied is hun protestsong 'Why Am I Treated So Bad'. Een radicaal lied in die tijd. Het is ook de tijd dat de groep met optredens op folkfestivals doorbreekt naar een breder publiek. Een solocarrière komt voor Mavis niet écht van de grond, zelfs niet als Prince haar in 1986 belt en ze samen twee albums maken. In fraaie beelden is te zien hoe Prince haar vertelt vanuit welk gevoel ze zijn lied moet zingen. Staples heeft een te klein ego voor een solozangeres en een te groot verlangen naar optreden met haar familie en vooral haar vader. Ze speelt meer dan 50 jaar met hem samen en hij overlijdt in 2000. 'We zingen over liefde, vrede en vrijheid', aldus Pops in een interview uit 1971. Het is ontroerend om te zien dat dochter Mavis deze traditie nog altijd met zoveel overtuigingskracht voortzet.

NPO 2 logo

De wereld volgens Monsieur Khiar

16 jun 2016, 23:40 uur
NPO 2 meer informatie icoon
Jeroen Robert Kramer, bekroond fotograaf, is door tien jaar lang oorlogsfotografie getraumatiseerd en vastberaden een nieuwe start te maken als kunstenaar. In zijn woonplaats Beiroet ontmoet hij Monsieur Khiar, een oudere Libanese man die ondanks de burgeroorlog die hij doorstond zijn liefde voor het leven, de kunst en de literatuur niet verloren heeft. Kramer wil Monsieur Khiar fotograferen, hem volgen in zijn wandelingen door de oude wijken van Beiroet en notities maken van Khiars mijmeringen over de wereld. Hij wil daarmee zijn eigen herinneringen aan oorlog en geweld omzetten in kunst. Als Monsieur Khiar hem te kennen geeft dat hij niet gefotografeerd wil worden, verandert Kramers fascinatie in een obsessie. Al jaren is Kramer in gevecht met de tegenstander in hemzelf: de oorlogsfotograaf wiens werk hij is gaan haten. Kramers foto's van de brandhaarden in de wereld haalden weliswaar de voorpagina's van De Volkskrant, The New York Times, Vanity Fair en Der Spiegel, maar Kramer blijft achter met de beelden in zijn hoofd. De zelfcensuur die nodig was om foto's toonbaar te maken voor nieuwsmedia heeft hem opgebroken. De ontmoeting met Monsieur Khiar maakt iets los bij de fotograaf. Hij ziet de Libanees als de betere versie van hemzelf: 'Khiar is de held die ik nooit heb kunnen zijn' zegt Kramer: 'hij is belezen, slim, gek, een leugenaar en manipulerend.' Toch weet Khiar met zijn grillige persoonlijkheid Kramer weer gevoelig te maken voor een andere vorm van schoonheid. In plaats van zich met het spectaculaire bezig te houden, gaat hij op zoek naar een verhaal over vriendschap en naar de esthetiek van het alledaagse. Een zoektocht die moet leiden tot een nieuw kunstwerk, een verhaal ver weg van alle ellende. Wandelend door Beiroet is Monsieur Khiar altijd aanwezig. We horen zijn stem, krijgen een beeld van Kramer over hem voorgeschoteld, proberen hem daardoor te visualiseren maar zien doen we hem niet. Wie is hij eigenlijk? Hoe ziet hij er uit? Is hij de vriend die Kramer gevoelig maakt voor de schoonheid van Beiroet? Is hij de man die Kramer vooral een spiegel wil voorhouden? Is hij een constructie van de fotograaf? Wie is hij?

NPO 2 logo

Ted Hughes - sterker dan de dood

23 jun 2016, 23:40 uur
NPO 2 meer informatie icoon
Ted Hughes geldt als een van de belangrijkste dichters van zijn generatie en is minstens zo bekend vanwege zijn met schandaal omgeven privéleven. Zijn eerste vrouw, eveneens begaafd dichter Sylvia Plath, pleegde na een affaire van Hughes zelfmoord en werd postuum verheven tot martelares. Hun intense relatie, waar Hughes pas in zijn laatste bundel Birthday Letters aan refereert, vormde recent de inspiratiebron voor Connie Palmens roman Jij zegt het. In deze documentaire spreekt dochter Frieda Hughes voor het eerst op beeld over haar vader, en werpen intimi licht op Hughes invloedrijke poëzie, zijn leven en de tragische gebeurtenissen die dat tekenden. "But who is stronger than Death? Me, evidently." zegt Hughes mythische creatie Crow in het gedicht Examination at the Womb-Door (1970). Natuur, mystiek, dood en een grote interesse in het occulte kenmerken het werk van Ted Hughes. Vóór alles beschouwde hij zich als dichter en koesterde hij een rotsvast geloof in de kracht en het belang van poëzie. Na de dood van Sylvia Plath in 1963 beheerde Hughes haar literaire nalatenschap en kreeg haar werk steeds meer navolging. Hughes en zijn vriendin Assia Weevil werden moreel verantwoordelijk gehouden voor haar vroegtijdige dood, wat op beiden een zware wissel trok. In 1969 doodde Weevil hun vierjarige dochter en zichzelf. Het feit dat twee vrouwen die een relatie met Hughes hadden en tot deze daad kwamen, gaf radicale feministen aanleiding tot woedende protesten en leidde tot wilde speculaties over Hughes' betrokkenheid. Deze documentaire ontwart de kluwen van speculaties en legt verbanden in leven en werk.

NPO 2 logo

Ola's Borgen

14 jul 2016, 22:40 uur
NPO 2 meer informatie icoon
De van oorsprong Syrische Ola Mafaalani bewerkte de succesvolle Deense dramaserie Borgen, over de vrouwelijke minister-president Brigitte Nyborg, tot een theatermarathon van tien uur. Het is haar magnus opus en afscheid als artistiek leider van het Noord Nederlands Toneel. Meer dan ooit zijn de thema's uit het stuk verbonden met haar persoonlijke leven, zoals de spagaat tussen werk en gezin en de politieke dilemma's rond de vluchtelingenstroom uit haar vaderland. "Adam, I have to do this because I am Birgitte Nyborg, I am Birgitte, it's my story!" Met deze uitroep overtuigde Ola Mafaalani scenarioschrijver Adam Price om haar de rechten te gunnen voor de toneelbewerking van zijn Deense tv-script. Sterker nog, hij gaf haar een dwingende opdracht: "Maak het scherp, zo actueel mogelijk. Maak alsjeblieft alle veranderingen die je wilt en laat het pijn doen!" Het NNT haalt met Borgen het fenomeen 'binge-watching' voor het eerst naar de schouwburg. De kritieken zijn lovend, maar het professionele succes is wel verbonden aan persoonlijke pijn, zoals regisseur Carin Goeijers in deze documentaire subtiel duidelijk maakt. Zij is erbij in het theater, op momenten dat de chaos en verwarring op het toneel niet meer oplosbaar lijken, en op momenten dat Ola worstelt met haar positie als kind van Syrische ouders. Na elk telefoongesprek met haar moeder - vrijwilligster in een vluchtelingenkamp in Duitsland - vraagt zij zich geëmotioneerd af of ze niet iets wezenlijks moet doen. En waarom staat zij intussen in haar eentje het nieuwe huis in Amsterdam te schuren?