Equalizer Festival 2002 (WORM)

Vanavond opnames van het 3-daagse EQUALIZER! festival dat oktober vorig jaar plaatsvond in Las Palmas in Rotterdam. Met muziek van o.m. Die Trip die Computer Die, Apparat, Xingu Hill, Satoru Wono en Institut für Feinmotorik. Verder natuurlijk toelichtingen over de artiesten, maar belangrijker nog, de motivaties en de keuzes van de programmeurs van dit festival.


playlist Supplement 13 april 2003 Equalizer Festival 2002 (WORM)

Intro:
1. Die Trip Computer Die 7’15”

Muziekblok 1: 46’05”
2. Trip Computer Die 12’25”
3. Apparat 12’03”
4. Phon-O 21’36”

Muziekblok 2: 70’16”
5. Gcttcatt 08’05”
6. Xingu Hill 35’49”
7. Satoru Wono 26’20”

Muziekblok 3: ~ 20’00”
8. Institut Für Feinmotorik


DIE TRIP COMPUTER DIE (uk)
Een nu al drie CD's florerende band met London underground levende legendes Xentos (aka L. Voag, aka Amos), Lepke Bookwater (Milk From Cheltenham, The Lowest Note on the Organ) en Ted Barrow (The Homosexuals, Murphy Love Experience). Altijd al moeite gedaan hebbende om obscuur te blijven valt de gestage stroom van hoogstaand DTCD-materiaal enigzins uit die toon. Gebruik makend van de kapotte kant der popgeschiedenis fabriceren de heren een muziek die is samengesteld uit half-bekende samples, gemengd met electronische dub-herrie en Gordiaans verknipt met een flinke dosis eigen inbreng, van zang met absurde teksten tot zelf gespeelde gitaarsamples.

APPARAT (ger / Shitkatapult)
Bij Shitkatapult heeft men een goede neus voor aanstormend talent. Apparat (Sascha Ring) opereert vanuit Berlijn. Over de huidige status van Apparat luidt het in de Shitkatapult label info: "future: to reinforce the Shitkatapult world domination plan via auditory enslavement of the masses". Welnu, labelgenoten zoals T. Raumschmiere zijn via grote tours in Amerika letterlijk goed op weg. De geluidsconstructies van Apparat resulteren in kalme electronica, soms gelardeerd met akoustische effecten en mooie melodiestromen doorspekt met verfijnd beatknipselwerk. Ver weg van 'four to the floor' en toch dansbaarder dan je denkt. Apparat is te plaatsen in de traditie van bijv. Autechre, Arovane of Phonem (Morr Music).

PHON.O (ger / Shitkatapult)
PHON.O is eveneens een Berlijnse artiest die zich echter van een andere muzikale invalshoek bedient dan Apparat. PHON.O heeft zijn zinnen gezet op vette dubtechno tracks gezet getuige de "Bockflinten e.p." die hij in alliantie met T. Raumschmiere maakte. Hierop schitteren 4 fijngeslepen tracks, nu eens uptempo, dan weer licht verend en bijna jazzy. Eerder maakte hij 2 ep's voor Kit Clayton's Cytrax label en een full length album ("Partition B"). Een live set van PHON.O is progressief, toch men kan er prat op gaan goede grooves te horen.

GCTTCATT (Martin NG - australië)
in het kader van het National Phonographic Turntable Festival 2002, presenteert WORM Martin NG en zijn GCTTCATT duo; een wild en avontuurlijke turntable/dj experience met rauwe beelden en aan noise grenzende muzikale uitspattingen. Een must voor de voor de plaatselijke conservatieve en reactionaire homeboy “wicky-wicky” turntable scene waarin alles draait om een uitgekauwde saaie beat verlevendigd met wat netjes in de maat gescratch.

XINGU HILL
Xingu Hill is het moederproject van de Canadese Belg John Sellekaers, alhoewel de hyperactieve artiest steeds weer tal van kwalitatieve projecten aan zijn cv toevoegt: M2 (Squaremeter met Panacea), Dead Hollywood Stars, Urawa, Ambre, Torsion, Internal, Ammo, Snog... aangenaam peuterig precieze songstructuren, pops, clicks, en microgeluid-manipulaties bewijzen dat John een producer van formaat is.

SATORU WONO (jpn)
http ://www.member.nifty.ne.jp/wono
Wono is professor in het geluidsontwerpen aan de universiteit van Tama in Tokyo. hoe zwaarwichtig dit ook klinkt, zijn muziek is dat zeker niet. Met eenzelfde lichtheid (die verre van ondraaglijk is) als Yuko nexus6, maar met een meer ritme gerichte aanpak weet Wono zeer fijnzinnige geluidstapijten te weven.

INSTITUT FUER FEINMOTORIK (D)
In 1997 kreeg het Duitse draaitafelcollectief Institut fuer Feinmotorik de mogelijkheid om middels een optreden in Basel hun muzikale doelstellingen neer te zetten. De ietwat wetenschappelijk beladen naam refereert nog aan dit optreden. Desondanks heeft het sympathieke viertal beslist niet de pretentie om belerend over te komen. Zelf geven ze aan niet sektarisch te denken en verheugen zich op iedereen die, op wat voor manier dan ook, van hun muziek kan en wil genieten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vindingrijke klankbogen op de laatste, meest poppy plaat 'Penetrans' op bepaalde momenten wat weg heeft van de gortdroge groove die Panasonic in haar beste dagen wist neer te zetten. 8 geweldige tracks gecreëerd op zo'n 8 draaitafels. Live hoort men robuuste loops e.d. afkomstig van afgeplakte en bewerkte platen waarmee ook nog eens gescratched (tussen aanhalingstekens) wordt. En het rockt!

 

13 april 2003: 21.30-22.00 uur, Radio 4.